کشتی شکستگانیم ...

در این گوشه عزلت رویداد های میهنم را نظاره گرم .خبر ها ی نا خوش آیند روزانه نو می شوند ...دیگر  اعدام، زندان،آلودگی هوا ،گرانی ،بیماری ،کمبود دارو و خوراک، از دست رفتن حق نفت کاسپین و خلیج پارس ،....اخبار عادی شده اند . هر کدام ازاین اخبار به تنهایی یک فاجعه است اما گوش ما به شنیدنش عادت کرده .به کجا می رویم ؟چه بر سر میهنمان می آید ؟گاهی فکر می کنم چند سال دیگر حسرت افغانستان را خواهیم داشت ،چه اکنون بر ترکیه رشک می بریم .امروز که شنیدم خاک کشور را(( اجاره داده اند )) مطمئن شدم دستانی هستند که می خواهند ایران را به مذلت پس از حمله  اعراب بر گردانند .
تحول عمیقی منطقه را مانند یک سونامی در می نوردد ، به ایران هم حتما می رسد اما این میان ما ایرانیان تنها بیننده خواهیم ماند تا برایمان دولت بیاورند یا تصمیم می گیریم که سرنوشت خودمان را در دست بگیریم؟

  ز گرد خوان نگون فلك مدار توقع
 كه بي ملالت صد غصه يك نواله برآيد