بوی بهبود ز اوضاع جهان می شنوم ...

تابوی ۳۵ ساله ای که خمینی ساخته بود ،امشب شکسته شد .دلیل روی دادن انقلاب اسلامی از بین رفت .دشمنی با امریکا آرمان و شعار اصلی دگرگونی ایران در سال ۱۳۵۷ بود و همواره از جانب رهبر آن مورد تاکید  .در زمان جنگ تحمیلی  خمینی حتی حاضر شد با اسرائیل برای خرید اسلحه مذاکره کند اما با امریکا از در آشتی وارد نشود .شیطان بزرگ او اکنون به رقیبی تبدیل شده که ((نرمش قهرمانانه ))در برابر او بلا اشکال است .
به اضمحلال جمهوری اسلامی نزدیک میشویم چون فلسفه اصلی هویت خود را امشب از دست داد. اکنون چه فرقی بین این رژیم با شاه خائن وطن فروش نوکر امریکا (به زعم انقلابیون ۳۵ سال پیش )وجود دارد ؟به راستی چه تغییری در رفتار دولت امریکا ایجاد شده که جمهوری اسلامی را این چنین مشتاق برقراری رابطه کرده است ؟هیچ .سخنانی به مراتب دوستانه تردر سالهای گذشته گفته شده بودند .در زمان ریاست جمهوری خاتمی در برابر کوچکترین نرم گویی  فریاد وا اسلاما و وا انقلابا از جناح های تندروی حکومت به آسمان بلند بود .این سکوت اما جنس دیگری دارد .تحریم ها موثر واقع شده اند وبحران های اجتماعی در راهند .جمهوری اسلامی بر خلاف تصور بسیارانی اغلب اوقات درکمال هوشمندی عمل می کند هر چند عملکرد او مورد علاقه ما مخالفانش نیست .
گفتگوی امشب روحانی و اوباما سر فصل تازه ای در تاریخ کشورمان گشود .
آزادی میهن دورو دیر نیست به شرط هوشیاری و اتحاد ما ایرانیان .فرصتی در برابر ماست که باید در کمال دقت و آگاهی از آن بهره بگیریم و میهنمان را آزاد سازیم تا خود آزاد باشیم و سر بلند .به امید روزهای بهتر برای ایران و ایرانی

نهال دشمنی بر کن که رنج بی شمار آرد ...

جمعه ۵ مهر سال ۹۲ یکی از مهمترین روزهای تاریخ معاصر میهن من است .ابر قدرت سالهای نه چندان دور خاورمیانه با همتای دیرپای خود  به پای میز گفتگو رفت. شادی و امید ایرانیان در شبکه های اجتماعی هویداست. مهم تر آنکه این امید مستدام باشد و به سر انجام برسد .
سخنان  امشب حسن روحانی در شورای سیاست گزاری خارجی امریکا اما مقوله ای بسیار قابل توجه است .در نوشتار پیشین اشاره کردم که تاکید ریس جمهوری اسلامی بر ابهامات و عدم شفافیت ها نکته اصلی سخن اوست .امشب بیشتر آشکار شد که منظور او، پذیرش رسمی  ایران به عنوان ابرقدرت منطقه است .این  دست کم بخشی از ابهامات مطرح شده از جانب او را تشکیل می دهد . 
روشن است به عنوان یک ایرانی آرزو مندم کشورم به جایگاه باستانی خود بازگردد و مامن و ماوای همه ساکنان خاورمیانه بزرگ باشد .تحقق این رویا اما تا چه حد با جمهوری اسلامی ممکن است ؟ رقابت های درون حزبی و جناحی در هر دو کشور  و در ایران بیشتر منفعت طلبی ها که پیامد آن وجود جنگ طلبان است ،  عدم وجود درایت کافی در بخشی از حکومتگران اسرائیل و در نتیجه  همکاری نکردن  تاسف آورآنها  با جامعه جهانی برای حل مشکل فلسطین ، کشورهای عرب منطقه که دل خوشی از جمهوری اسلامی ندارند و در نهایت ترکیه قدرتمند که داعیه دار اسلام مدرن در جهان است . الگویی که البته دست کم در مصر بی ثمر مانده و اکنون در ترکیه هم منتقدان فراوانی دارد .
این ها بخشی از موانع بسیار سختی است که به حقیقت پیوستن آرزوی مرا با تردید فراوان مواجه می کند و دست کم آن را به این زودی در دسترس نمی داند 
سخنان امشب مقامات ایران از عزم و اراده ای جدی برای گشودن فصل جدیدی در تاریخ معاصر ایران حکایت دارد .البته به عمل کار برآید، پس باید صبور بود .
به هر روی امشب آن دیوار بلند دشمنی  ترک اساسی برداشت امید که به زودی فروریزد

که از سوال ملولیم و از جواب خجل ...

 نخستین سخنرانی حسن روحانی در مقام رییس جمهورنظام ایران در سازمان ملل دیشب انجام شد .آمیخته ای از شعار های گوش آشنای خاتمی با بیان پیام صلح جهانی و  تهدید و خود بزرگ بینی احمدی نژادی . روحانی جز آوردن نام آقای اوباما و خواندن آیه ای در رابطه با آشتی ادیان حرف تازه ای نزد. تاکید او بر جایگاه برابر در گفتگو با امریکا بیش از آنکه نشان از حس خود برتر بینی داشته باشد نشان حقارت است .سخنان آقای اوباما هم به قدر کافی شفاف و دوستانه نبود ،در واقع نکته تازه ای در آن بیان نشد .
اشتباه بزرگ سخن روحانی آن بود که از امریکا خواست صدای واحد در برابر ایران داشته باشد .در یک کشور دموکراتیک این امر محال است .اگر جمهوری اسلامی خواهان کم شدن قدرت صدای جنگ طلبان در امریکاست باید در عمل روشی در پیش گیرد تا ابزاری در دست صلح طلبان باشد و بتوانند در برابر همکاران تند رو خود قد علم کنند. وانگهی مگر از ایران صدای واحدی به گوش می رسد ؟خامنه ای از نرمش میگوید و فرماندهان سپاه ناوهای امریکا را درخلیج فارس تهدید می کنند .
بخش مهم سخنان روحانی آنجا بود که گفت ما خواهان رفع دو سویه ابهامات با شفافیت کامل هستیم .ابهامات ایران چه هستند ؟اوباما گفت خواهان تغییر رژیم در ایران نیست .البته بیان این جمله مانند آن است که بگویی روز ها خورشید در آسمان است .در عرف و قانون جهانی البته هیچ کشوری نباید حکومت کشور دیگری را تغییر دهد .پس چه چیز دیگری برای آغاز گفتگو ها از دید جمهوری اسلامی مبهم است؟
غرب بارها بیان کرده که فعالیت های پنهان اتمی ایران و دخالت در جنگ های منطقه نگرانی هایش را در مورد ایران شکل می دهد .سخنان روحانی و اوباما هیچ کدام انتظارات آشتی طلبان در دو کشور را بر آورده نکرد .گفتگوی  آینده با ایران در مورد فعالیت های اتمی اش میزانی است برای راستی آزمایی و عزم ایران برای خروج از تنگناهای اقتصادی و سیاسی .آشکار است که فرصت ایران برای خروج از این تنگنا دائمی نیست و در واقع رو به پایان است .

خیال باشد که این کار بی حواله بر آید ...

انتخابات اخیر ریاست جمهوری ایران ، پیروزی غیر منتظره حسن روحانی و شادی فراوان مردم پس از آن ،بیش از هر چیز نشاندهنده نگرانی مردم ایران از وضع نا به سامان اقتصادی و سیاسی کشور و تلاش برای گشایشی هر چند اندک در آن است . رویداد های منطقه با شتاب به سمت نامعلومی پیش می روند . گفتگوهای صلح فلسطین و اسرائیل با توجه جامعه جهانی  به بحران سوریه  به حاشیه رانده شده است. پیام ها ی آشکار و پنهان سران جمهوری اسلامی امید ها را به حل بحران هسته ای ایران و کم شدن بار تحریم ها افزون کرده است. آنچه در این میان مایه نگرانی ایرانیان و البته جهانیان است سخنان جسته و گریخته فرماندهان نظامی جمهوری اسلامی است که آشکارا در تضاد با گفته های رهبر جمهوری اسلامی یا رییس جمهوری آن است. اسناد غیر قابل انکاری از حضور جمهوری اسلامی و کمک آن به بقای اسد در دست است .آیا جامعه جهانی چشم خود را در برابر حل مساله اتمی ایران، به جنایات اسد و پشتیبانی جمهوری اسلامی از او خواهد بست؟چنانکه رییس جمهور امریکا اشاره کرد، او در نامه اخیر خود به سران جمهوری اسلامی روشن بیان کرده که حل مساله اتمی ایران به حل بحران سوریه ارجحیت دارد. امروز اخباری منتشر شده که ایران حاضر است سایت فردو را ببندد .آیا این کوتاه آمدن ها در نهایت جمهوری اسلامی را از مشکلات عظیم اقتصادی و سیاسی رها خواهد کرد ؟ مهمتر از همه آن است که جمهوری اسلامی از راستی آزمایی جامعه جهانی در مورد تمایل به همکاری و شفاف سازی فعالیت های خود سربلند بیرون اید.روشن است که به دلیل پنهان کاری های فراوان و قلب حقیقت این نتیجه یک شبه حاصل نمی شود البته  دست کم یک سال جمهوری اسلامی وقت خواهد داشت .اگر در انتخابات آینده ریاست جمهوری امریکا محافظه کاران به کاخ سفید راه یابند شاید  کشتنیان را سیاستی دگر اید ...تا آن روز جمهوری اسلامی به قدر کافی زمان  دارد که خود را از غرق شدن در گرداب تحریم ها نجات دهد البته اگر عزمی حقیقی وجود داشته باشد و تقیه نباشد . خمینی  گفته بود حفظ نظام از اوجب واجبات است . برادران اکثرا جنگ ندیده سپاه حفظ نظام را در ایجاد بحران می بینند و بخش دیگر از حاکمان در تعامل با جامعه جهانی(مورد آشکار آن حضور هاشمی رفسنجانی در انتخابات گذشته و سخنان او پیش و پس از آن است ). این منشا اختلافاتی خواهد شد  که اکنون هم  چندان ناپیدا نیست .وظیفه مخالفان جمهوری اسلامی در خارج از کشور اکنون از همیشه سنگین تر است .سایه جنگ از سر ایران ما دور نیست و مبادا که بی عملی ، خود شیفتگی و وابستگیها ایران را به فروپاشی برساند