۱۳۹۲ دی ۱۱, چهارشنبه

طرب آشیان بلبل بنگر که زاغ دارد ...

سال نو با شادی فراوان دربیشتر کشورهای جهان آغاز شد .آرزوی عمومی همه انسان ها تندرستی و شادی و پس از آن صلح و آرامش است چنان که من هم همین را آرزو کردم . برای میهنم اما این آمال که حق طبیعی هر انسان است ،  به امیدی بعید می ماند . افزایش شمار بیماران سرطانی و مقاربتی ،کمبود امکانات اولیه معیشت ،افسردگی و نداشتن امید به زندگی میهن زیبای مرا به جهنمی تبدیل کرده که جوانانش از آن می گریزند و سالمندانش  با بیماری ها و گرفتاری ها روزانه می جنگند.
کشورهای عرب منطقه هم درتلاطم هستند . سوریه کشتار گاه روزانه انسان و انسانیت است .بهار عربی یا به تعبیر من که اکنون تحقق یافته خزان عربی به زمستان رسیده...ترکیه نا آرام است و از شواهد پیداست در سال ۲۰۱۴ این بی ثباتی ادامه خواهد یافت .
 آنچه در نظر من این نا آرامی ها را به یک منشا پیوند می دهد ، اسلام هراسی در جهان غرب است .البته نا رضایتی مردم درکشوری مانند ترکیه حتما موثر است اما خطر اسلام تند رو آنچنان کشور های غربی را به هراس انداخته که به دنبال نسخه معتدل اسلام هر راهی را از جانب هر که همراه می پندارند پیشنهاد  شود، امتحان می کنند تا به الگوی مورد نظرشان دست یابند و آن را به بقیه توصیه کنند. چه قدر این آزمون خطا به حقوق بشر صدمه بزند برایشان محلی از اعراب ندارد.آنها به فکر امنیت کشور های خودشان هستند وا لبته حق هم همین است.آنچه که بدان به قدر کفایت توجه ندارند آن است که منشا این تحول باید از دل خود اسلام برخیزد چنان که در مورد مسیحیت و لوتر این  گونه بود. 

سال ۲۰۱۴ از نظر من سال سر نوشت سازی برای ایران است .به نظرم جمهوری اسلامی حد اکثر همین سال را وقت دارد تا گرفتاری های خودرا با جهان بر طرف کند .اگر تفاهم کامل و جامعی با جهان غرب حاصل نشود .سایه های شوم بسیاری که اکنون به میهن من نزدیک هستند به بختک ویران کننده ای تبدیل می شوند و کشور به معنای اصیل آن فرومی پاشد.چنین مباد و نمی شود اگر ما برای به دست گرفتن سرنوشت خود و خوشبختی و سر بلندی کشورمان به خود آییم وهمه به ایران بیاندیشیم .

۱ نظر:

  1. من چون شما خوشبین نیستم که اسلامیان تند رو، که فریادشان بلند تر و شمشیرشان تیز تر است، میدان را بدونِ خون ریزی به اسلامیانِ میانه رو بدهند. همکاریِ اسلامیانِ میانه رو با گروه‌هایِ غیر مذهبی‌ هم ناممکن می‌‌نماید. دشمن ایرانِ آزاد آرمان گرایی است، یعنی‌ سر باز زدن از پذیرش واقعیت‌هایِ جهانی‌ که در آن کشورهایِ قدرتمند را باید راضی‌ کرد و برایشان شاخ و شانه نکشید.

    پاسخ دادنحذف