۱۳۹۳ خرداد ۱۳, سه‌شنبه

نفی حکمت مکن از بهر دل عامی چند

در این زاویه خلوت پیشتر از عملکرد جناب آقای پهلوی انتقاد کرده ام. اکنون که هجمه بی وقفه به ایشان را می بینم دور از مروت و انصاف است اگر سکوت کنم. 
برخی از خارج نشنیان تازه وارد و قدیمی ایشان را برای عملکرد پدر و حتی پدربزرگشان مورد باز خواست های بی مورد قرار می دهند . در حالی که همین افراد کوچکترین پرسش ساده را در مورد نحوه زندگی اکنون دیگر افرادی که تا همین چند سال پیش خدمتگزار جمهوری اسلامی بودند ، بر نمی تابند و پرسشگر را آماج جملات توهین آمیز قرار می دهند .
 عملکرد بخش بزرگی از اپوزوسیون در جبهه های مختلف در همه ی  این ۳۶ سال بر همین روال بوده است .کسانی که با تصادف روزگار و بر اثر نکبت انقلاب به جایگاهی رسیده اند که اصلا لیاقت و ظرفیت آن را ندارند و با  قدرت و موقعیت خود تنها در فکر ارضا امیال بی پایان خود در جهات مختلف هستند .
تا همین چند وقت پیش به جناب آقای پهلوی خرده گرفته می شد که چرا ایشان هیچ مسوولیتی را نمی پذیرند ، حتما در خود توان انجام آن را نمی بینند. اکنون که ایشان مسوولیت شورای ملی را پذیرفته اند به ایشان انگ دیکتاتوری می زنند . عجبا که از  این همه سفسطه و مغلطه شرم نمی کنند .چگونه یک چنین تشکیلاتی بدون مدیر و هماهنگ کننده می تواند منسجم و کارا باشد! شخصا از این که ایشان مسوولیت پذیرفتند خوشحالم و آرزو می کنم در سایه توانمندی های ایشان شورا به هدف غایی خود که همانا انتخابات آزاد در ایران است دست یابد 

گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم 

۱ نظر: