هر لحظه بتی سازی

آن قدر تند دویده بودم که نفسم بالا نمی آمد ،هنوز آغاز نشده بود .گفتگوی رئیس جمهور من با صداو سیما درباره ی اعضای کابینه .دوستش دارم و عکسش در صفحه آغازدیوان  دوست همیشگی ام ،حضرت حافظ است .آغاز شد ...خبرنگار می پرسید و او پاسخ می  داد ...منتظر بودم ،روز نامه ها را خوانده بودم ،می دانستم که کابینه باب میل او نبوده ،می دانستم رییس جمهور من تحت فشار بوده ...تا آنچه را که منتظر بودم خبرنگار پرسید ،گفته شده شما برای انتخاب اعضای کابینه تحت فشار بودید و او پاسخ داد نه !!!!!؟؟؟؟؟باز پرسید و باز گفت نه ،دیگر گونه پرسید و او انکار کرد ....حیران بین زمین و هوا مانده بودم ...او دیگر رئیس جمهور من نبود .دیگر مرده بود ...
از ان روز ، نزدیک ۱۴ سال می گذرد .چه دوستانی که مهر او را به دوستی من ترجیح دادند ...چه نا سزا ها که نشنیدم ...هر بار با یک بیانیه بی مایه و چندپهلو دلشان را دزدید ،همان گونه که اعتماد و رایشان را  ...
هیچ کس را نباید در ویترین گذاشت و ستایش کرد ،سیاست مدار باید همواره تیغه تیز انتقاد را بر گردنش حس کند 
همه سیاست مداران ،وامدار و مدیون مردمی هستند که ان ها را به قدرت رساندند .اگر خاتمی نبود شاید حالا جمهوری اسلامی نداشتیم ...می دانم در سیاست با شاید واگر حرف نمی زنند اما واقعیت این است که ماندن جمهوری اسلامی تا کنون مدیون اوست 
.آن شبه آزادی در ۴ سال دوران ریاست او به خاطرترس از  قدرت نمایی  مردم  در  آن روز ها  بود .
هیچ کس مقدس نیست و ارزش سیاست مداران و حکومت گران به میزان سودی است که به مردم می رسانند .امیدوارم این بار درسی  را که لازم است ، آموخته باشیم .